0620641714 welkom@egmotion.nl

Mijn reis van loondienst naar een eigen praktijk

De stap om in 2020 als volledig zelfstandig ondernemer aan het werk te gaan kwam niet vanzelf aanwaaien. In de jaren ervoor en erna heb ik verschillende ‘identiteitscrisissen’ meegemaakt. Want tja, wat ben je nu eigenlijk als je, als psycholoog, niet die GZ titel hebt zoals in GGZ land de bedoeling is? Als je niet de standaard dingen doet (wil doen) zoals in de protocollen staat? Je aangetrokken voelt tot spiritualiteit en werken met energie, maar ook lekker nuchter bent? Je hierdoor vaak dacht dat spiritualiteit en werken met energie alleen voor die zweverige types was weggelegd? En het hele geheel bekijken in plaats van alleen het hoofd mee nemen, voelt als het meest logische op de wereld? Ik voelde me vaak een buitenstaander die nergens helemaal perfect paste. Uiteindelijk bleek dat ik alleen maar mezelf hoefde te zijn!

Hoe het begon

 In 2013 zou het leuke werkende leven beginnen hield ik me voor. In de jaren daarvoor had ik mij door de studie marketing en communicatie heen geworsteld. Na het behalen van dat diploma voelde ik aan alles dat ik er nog niet klaar voor was. Niet voor het werken zoals ‘de grote mensen’ in het echte leven dat deden, maar ook niet voor de branche. Dus ik ging nog een studie doen.

Eerst wilde ik mij gaan verdiepen in de sociale psychologie, maar al gauw liet ik dat plan varen en koos ik voor psychologie en gezondheid. Dit waren de eerste stapjes waarin ik ging kiezen volgens mijn onderbuik. Doen wat ik leuk vond in plaats van wat ‘handig’ was. De gezondsheidskant op gaan zou namelijk betekenen dat het diploma wat ik al had, eigenlijk nutteloos zou zijn. Toch bleven bijna alle vakken binnen deze specialisatie mijn interesse wekken en het was super om zoveel over de mens te leren. Ik studeerde af en het kon gaan beginnen!

Helaas bleek dat ik met 100 andere in dezelfde vijver aan het vissen was. 2013 werd het jaar waarin ik eindeloos veel gesolliciteerd heb en ook begon te solliciteren of functies die mij helemaal niet per se leuk leken. De rekening moest toch betaald worden. 2013 ging over 2014. Er gebeurde niks. Ik besloot om er echt even helemaal tussen uit te gaan. Door drie maanden alleen te reizen heb ik veel geleerd over mezelf. In positieve en negatieve zin. Maar ook echt geleerd te ontspannen en hoe relaxed het is dat je elke dag opnieuw mag bepalen hoe je dag eruit gaat zien!

{

Je weet pas hoe leuk het leven kan zijn als je mag blijven ontdekken en spelen. Dit bereik je niet door steeds hetzelfde te doen, maar door te besluiten niet te blijven hangen bij datgene wat vast zit…

 

 

Eenmaal in het werkende leven (yes ik vond een baan) was deze relaxte vrijheid wat naar de achtergrond verdwenen. Ik kon eindelijk ervaring op doen en ik kon eindelijk zeggen dat ik ook een grote mensen baan had. Ik mocht mensen gaan het helpen. iets waar ik zo naar uit gekeken had. Maar in een vast stramien, op werktijden die voor mij bepaald werden en onder verplichtingen van zorgprogramma’s en protocollen. Met meer ervaring kwam iets meer ruimte om te spelen. Maar die vrijheid en zelf de structuur kunnen bepalen bleef roepen.

Het nadeel is namelijk dat hoe meer je over jezelf leert, hoe meer je ook leert wat er wel en niet bij je past. En hoe meer ik begon te voelen dat ik niet gemaakt ben voor elke dag van half 9 tot 5 pieken. Zelfs niet om elke week op hetzelfde niveau te pieken. Ik ben niet gemaakt voor volle dagen en korte pauzes. Voor een continue stroom van informatie zonder voldoende tijd te hebben om dit goed te verwerken. En ik werd er ook vooral niet gelukkig van.

Op elke plek waar ik gewerkt heb waren er fijne collega’s met wie ik kon sparren. Dit gaf lucht en ruimte op de korte termijn. Maar het was geen oplossing voor de druk die ik voelde in het stramien. Het strakke jasje van de GGZ zoals ik dat noem. Blijkbaar had ik die ruimte en vrijheid echt nodig. Evenals de tijd en ruimte om te mogen spelen en ontdekken.

Het ondernemerschap

In 2018 ben ik begonnen als zelfstandig ondernemer. En in 2020 maakte ik de sprong in het diepe. Ik ging volledig voor mezelf aan de slag. Ik voelde de vrijheid lonken en ik kon eindelijk mijn eigen regels gaan bepalen. En die eerste twee jaar waarin ik half in loon dienst werkte en half voor mezelf waren te verwarrend. Ik merkte aan alles dat het me tegen hield om echt vol te gaan voor mijn eigen bedrijf.

Nu achteraf vind ik het best grappig dat ik toen niet meteen door had dat ik dat GGZ jasje niet direct uit had gedaan. En dat daar ook voor een deel die blokkade zat. Ik had het jasje meegenomen in plaats van dat ik het daar achter had gelaten. Het sloop erin dat ik weer volle dagen en/of weken had. En dat ik nog steeds vast hield aan de verschillende methodes en oefeningen die uit de protocollen kwamen. Maar ook dat is ondernemen denk ik nu. Vallen en op staan. Leren van je fouten. Soms zelf de ruimte pakken om te evalueren. En soms gedwongen omdat je lijf je terug roept. Daarnaast werd ik nog twee keer mama (2019 en 2021). Ik vond dat ik het aan mezelf verschuldigd was om door hen, maar ook voor hen, echt te gaan kijken waar ik energie van kreeg en wat mij vooral energie kostte. Juist omdat ik graag de aandacht heb voor mijn kindjes, zoals ik dat ook voor mijn cliënten heb. Volledig open en aan staan voor alle ervaringen die ze hebben en nog op gaan doen.

Tijdens dat vallen en weer opstaan ben ik mij gaan verdiepen in energetisch werken. Denk aan familie opstellingen, reiki en NEI therapie. Waar ik mij vroeger nog heel erg kon verzetten en het ‘zweverig’ en ‘hippie’ vond. Merk ik nu dat het juist helpt om het hoofd te verbinden met ons lijf, met onze intuïtie en ons onderbewustzijn. En dat het soms ook gewoon lekker is om even te zijn en te voelen zonder dat dat hoofd zich ermee bemoeid. Want ook in die rust van het hier en nu, het zijn, is zoveel informatie te vinden. En uit ervaring kan ik je vertellen dat je daar soms niet bij komt door puur en alleen cognitief te kijken!

{

Ik was vermoeid en niet gelukkig. Niet doordat ik teveel deed, maar doordat ik te weinig deed van wat echt bij mij paste…

 

Loslaten

Toen ik eenmaal durfde te kiezen voor wat mij leuk leek, werd het ook steeds makkelijker om dat jasje uit te doen en op de kapstok te hangen. Ik zeg bewust ophangen in plaats van weg doen. Want door te omarmen dat beide kanten naast elkaar kunnen bestaan, zag ik ook steeds beter wat de raakvlakken tussen beide gebieden zijn.

In de basis gaat namelijk alles over hetzelfde. De wetenschappelijke protocollen lichten vooral uit wat er tastbaar en meetbaar is. Daarom kunnen ze het onderzoeken. En de systemische/energetische technieken geven juist weer vorm aan datgene wat soms gevoeld moet worden. En wat niet altijd in woorden uit te drukken is. In de kern komen beide terug op hetzelfde. Namelijk wij als mens, hoe we in het leven staan, hoe we ons verhouden tot ons zelf en de mensen/wereld om ons heen en hoe we dat leven zo fijn en gelukkig mogelijk door kunnen komen. De opvatting die ik had dat een psycholoog niet ‘zweverig’ mag zijn omdat mensen dat nu eenmaal zo verwachten laat ik inmiddels in 90% van de tijd los.

Soms komt ie even om de hoek, maar vaak is het een reminder dat ik het mezelf onnodig moeilijk maak. De titel doet er niet toe, het proces en het resultaat zijn belangrijker.

En Jij?

Herken jij dit bij jezelf? Herken jij de zoektocht naar waar jij je nu echt fijn bij voelt? Hoe je nu echt in de basis kan gaan kiezen waar jij gelukkig van wordt? Of hoe je nu eindelijk de klachten die je al tijden hebt kan en mag gaan loslaten?

Laat het me dan vooral even weten. Want ik ben ook echt benieuwd naar jouw verhaal!

Sanne van Egmond mag mijn gegevens gebruiken om contact op te nemen met mij.

7 + 15 =